Yol Halleri – Bir Buçuktan İki

Esintiler - Telâmiz

yurduminsan1- Yurdum İnsanı Bencil Değildir.

- Yurdum İnsanı Halden Anlar.

- Yurdum İnsanı Hüsn-i Zann Sahibidir.

- Yurdum İnsanı Paylaşımcıdır....

Yurdum Halleri

- Yurdum İnsanı Bencil Değildir.

“Bireyselliği/Bencilliği” her an gözümüze sokmaya çalışan teknolojinin envai çeşit (*) nimetinden istifade edilerek tefriş edilen otobüslerde güzel amcamın gönlü dağıtılan kulaklıkları takmak suretiyle memleketimin ahvalinden yalnızca kendisinin haberdar olmasına razı olmaz. “Cümle müsafirler müstefid olsun” diyerek kulaklığı yerine koyar ve ekranın sesini de açarak bizi “haberdar” kılar. Yurdum insanı bencil değildir !!!

- Yurdum İnsanı Halden Anlar.yurduminsan3

Yola çıkılır, en güzel refik kitaplar eşliğinde; başka türlü bitmez zaten yollar. Yanımızdaki teyze biraz uyur, sonra biraz dışarıyı seyreder, sonra tekrar uyur, bu şekilde gişelere gelinir. Sonra döner “Ben de böyle okuya okuya gözlerimi bozdum” der. Hayırlısı anlamında bir tebessümle mukabele edilir.

İç ses: Sanırım ‘zaten’ gözlüklü olduğumu fark etmedi. Cemil Meriç’ten bahsetsem mi?
Ama teyze dayanamaz. “Bak kızım, ben de okuyordum, şimdi gözlüksüz olmuyor. Benim gelinimin gözlükçü dükkanı var, oraya git, dur hatta benim ineceğim yerden ben sana tarif edeyim. Git oraya beni annen gönderdi de, o anlar, ama mutlaka git bak kızım, annen gönderdi de yeter.” (Sonra yine tekrarlar var ama yazmayayım, bütün otobüsün dikkatlerinin hangi noktaya teksif olunduğunu söylememe hacet yok sanırım.) Yurdum insanı halden anlar !!!

İç ses: Teyze fark etmiş, hem de çok derinden fark etmiş. Durumun o kadar vahim mi!

- Yurdum İnsanı Hüsn-i Zann Sahibidir.

“Öğrenci misin, kızım?”

“Evet, efendim.”

İç ses: Kestirme bir cevap oldu. Olmasa mıydı ki? Teyzeye iki gün öğrenci-üç gün öğretmen olarak, kalan iki günde de bu ikisi arasında gitgeller yaşayan bir kişilik bozukluğunu meslek edindiğimi mi söyleseydim acaba, daha doğru olurdu sanki.
“Okuyun kızım, çok okuyun. Ama sizin de işiniz zor. Allah yardımcınız olsun, Allah zihin açıklığı versin. Öğrencilik zor, bir sürü sınav var. Çocuklar perişan oluyor, bir sürü se’li bi şeyler var. Bir sınavdan bir sınava. Zor zor. Ama okuyun.”

İç ses: Teyzecim, ben geçtim oraları, tasalanma :)

Bir dizi dua cümleleri. Teyze öğrencinin aslî huyu olan kaytarma-asma-takmama durumlarından haberdar değil belli ki, ya da zihninde farklı bir öğrenci profili var. Öğrenci, her zaman çalışır, her zaman yorulur, sonra yine çalışır. Hep acınacak insan grubu… Yurdum insanı hüsn-i zann sahibidir.

İç ses: “Öğrencilik” konusunda ben mi fesatım yoksa teyze Polyanna mı?

- Yurdum İnsanı Paylaşımcıdır.

“İster misin, kızım?”

“Sağ olun, teşekkür ederim, size afiyet olsun.”

“Ben kahvaltı yapmadım da.”

“…” (Tebessüm)

Teyze tam teşekküllü bir kahvaltı sofrası hazırlar, koltukların önündeki servis masasına. İşte anaçlık mı diyelim kadınlık bile, bilemedim. Kendi mutfak masası gibi tertibledi küçücük “masa”yı. Ama içi rahat etmedi.

“Kızım, sen de al biraz, göz hakkı.”

İç ses: Teyzecim şimdi nasıl anlatayım ben sana takıntılarımı …

Yurdum İnsanı Paylaşımcıdır. Her nerede, hangi şartlarda olursa olsun.

- Yurdum İnsanı Hayret Makamındadır. Hikmetleri sıradan karşılamaz.

Mekan: İzmit Körfezi yurduminsan2

Teyze yola çıktığından beri yanındaki asosyal kızla (tabi kızın asosyal olduğu kanaatine yolculuğun ilk kısımları sona erdikten sonra derhal devreye sokulan tüme varım/genelleme kabiliyeti ile varılıyor) diyaloga geçmek ister, ama asosyal kız, her seferinden en sessiz cümle olan tebessümle diyaloga monolog hüviyetini “kazandırmayı başarır” (Asosyal kız bu yaptığını marifetten addedip de yazmıyor. Çoğu zamanda olduğu gibi o zaman da konuşası yokmuş, elinde yetişmesi gereken bir makale olunca canı konuşmak çekmiyormuş, bahane olur mu, tartışılabilir).

Teyze camdan bakar, körfez güzeldir, onu ince ince seyretmeli. Bizim teyzemiz nasıl seyrediyor bilemeyiz. Bir anda yanındaki asosyal kızı kolu ile yoklar. “Bak kızım kocaman kocaman gemiler, nasıl gider bu gemiler denizde. Allah Allah.”

İç ses: Teyzeye suyun kaldırma kuvvetinden bahsetmeli mi?

Teyzenin de yönlendirmesi ile bizim kız başını kaldırır, gemilere bakar. Körfeze bakar, “ince ince”. Dücane Cündioğlu’nun “Merak ilmin, hayret sanatın ilk adımıdır” minvalindeki sözü gelir, bizim kızın aklına. “Şaşmadan sanat olmaz” der Dücane Hoca.
Yurdum İnsanı Hayret Makamındadır. Hikmetleri sıradan karşılamaz. (Asosyal kızın aksine)

- Otobüs Personeli İşlerinin Ehlidirler.

Güzergah: Sakarya-Harem

Optimum’da ziyadesiyle sinir bozucu bir yoğunluk oluyor, her Pazartesi. Salı’ları nisbeten biraz daha rahat ama yine de sinir bozma için kâfi derecede.
“Tecrübeli kaptan” ve “servis memuru arkadaş” her hafta mı bu trafik hakkında yorum yapar, evet her Pazartesi. Dakika hesabı ile tecrübe yarıştırırlar. “Servis memuru arkadaş” biraz ukala bir tavırla, “Tecrübeli kaptan”a gideceği yol konusunda “yönlendirmede” bulunur, eğer kendi yönlendirmesine uyarsa kaç dakika kazanacağını vurgulu vurgulu belirtir. Sonrasında “Ben demiştim” edası …  Otobüs Personeli İşlerinin Ehlidirler.

….
(*) “Deme sakın kalbura kallabur

Galat-i meşhur, lügat-i fasihten evladur”

Ravza CİHAN

Yorumlar   

0 #4 Guest 19-03-2011 14:13
Değerli yazınıza yorum yazarak "değerlendirme" yapmak gibi bir edebsizlik yaptığım için özür diliyorum. Ancak hayran kaldığımı belirtmekten ve ilan etmekten kendimi alamayacağım...
Alıntı
+1 #3 Guest 16-03-2011 18:12
Yorum sahiplerini bilmeden mukabelede bulunmak biraz değişik olacak ama affınıza sığınarak yazayım.

Hüsn-i zannınızın ve nazarınızın mahsulü olan ifadeleriniz için teşekkür ediyorum. Her hafta iki bazen üç gün Sakarya-İstanbul, İstanbul-Sakarya seferindeyim. Korkuyorum dönemi bitirdiğimde üç-beş cilt bir yekün tutacak bu yol halleri, zekat miktarını paylaşıyoruz diyelim :))

Bu ifadelerin sahibini tanıyorum sanırım :) Gönlünün güzelliğini gördüğüm değerlendirmelerin için müteşşekkirim. "Öz"-nel bir şeyleri yazmak ve dahi yayınlamak konusunda bir değişim sürecinde girdik sanıyorum, hayırlara çıksın inşaAllah.

Yazıya teveccüh buyuran hocalarıma teşekkür ediyorum ama gerçekten teveccüh buyurduklarının da altını çizmek istiyorum.
Alıntı
0 #2 Guest 15-03-2011 07:27
Ravza Hocam, yazınızı ilk defa okuyorum. ilk defa okuyorum derken bu bir konferans yazısı değil, ya da bir röportaj da değil... ravza hocamız daha özel ve samimi bir yazı kaleme almış bu beni çok sevindirdi ve eminim ki başkaları da bu yazıyı okuyunca mutlu olacaktır.elime kalemine ve asıl önemlisi yüreğine sağlık... Ravza hocam beni tanımanız için size küçük bir ip ucu vereyim. bende yazı yazan bir sakarya ilahiyat talebesiyim.
Alıntı
0 #1 Guest 14-03-2011 18:51
:) Verde ve Cihan'ın yol hikayelerini dinlemek çok güzel...
Cihan'ın yolculuğu her hafta olunca bu hikayeler bitmez diyor ve yenilerini bekliyoruz. ;)
Alıntı

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile