|
O'na hamd, O'na Şükür, O'nun adıyla..
Selçuk, Hitit, Ankara, Marmara İlahiyat ve Ankara Dikab’ın
muhteşem buluşması
E- iLahiyat,
Ankara ilahiyat fakültesi eilahiyat gönül dostlarının ev sahipliği ile
unutulmaz ilk toplantımızı gerçekleştirdi…
Muhabbetin, samimiyetin, kardeşliğin, ilahiyatçılar adına yeniden dirilmenin,
ilahiyat şuurunun gönüllerimize ekildiği 05.02.2008 tarihine not
düştük :
“Bir gençlik, bir gençlik, bir gençlik...
"Zaman bendedir ve mekân bana emanettir!" şuurunda bir gençlik...”
hitabının muhatabı bir İLAHİYAT GENÇLİĞİ
E-ilahiyat üstlendiği misyonla ilahiyat gençliğinin kopuk
iletişimini sağlamak için Ankara’da attığı bu adımla bizlerin umudu oldu..
Hepimiz “ilahiyat” kimliği altında toplandık… İlahiyatçı kimliği ile
yapamadıklarımızı, yapmak istediklerimizi, umutlarımızı,
hedeflerimizi, sorumluluklarımızı konuştuk…
Şuana kadar suskun kalışımızın nedenlerini sorguladık… Fakülteler arası
iletişimsizlikten bir araya gelemeyen ilahiyat gençliğini aynı çatıda
birleştirmeliydik! Bu adımla umudumuzu ümidimizi yineledik ilahiyat gençliği
ankarasıyla hititiyle selçuğuyla marmarasıyla ve diğerleriyle bir olmalı “biz”
diyebilmeliydik … Bir araya gelmeli kabuğumuzdan çıkmalıydık!
İşte bu tarih 05.02.2008 yarınların umudu oldu …
Eilahiyat “Bizim sesimiz” oldu Ankara’ da…
İlahiyatçıların misyonu, birlik olmamızın gerekliliği, birbirimizi
tanımamızın, ortak paydada bir şeyler yapmamızın zaruretine işaret edildi... Bu
hususta atılması gereken somut adımlarla ilgili önerilerimizi, fikirlerimizi
paylaşıp; bilhassa gündemdeki "başörtüsü" meselesi ile ilgili
değerlendirmelerde bulunduk, toplumda en yüksek seviyede dinî eğitim veren
kurumlar olan İlahiyat Fakülteleri mensupları olarak bu konuda konuşması
gereken, bir şeyler yapması gereken kimselerin bizler olduğunu ve neler
yapabileceğimizi konuştuk...
Eğitim Fakültesinden arkadaşlarımız, orada karşılaştıkları
durumları, yaşadıkları sorunları dile getirerek bir kez daha ilahiyat ve din
kültürü öğretmenliği bölümünün yek vücüt olması gerektiğini vurguladık.
Din Kültürü öğretmeni olan arkadaşımız, bizlere
tecrübelerini anlattı, ne gibi durumlarla karşılaşabileceğimiz konusunda
bizleri aydınlattı ve ne kadar donanımlı yetişmemiz gerektiği konusunda
bilincimiz daha da arttı.
Bilhassa I.sınıftaki kardeşlerimize bu hususta tavsiyelerde
bulunulmuş oldu...
Gözlerinde
ışık saçan bakışlar, yüreklerindeki kuşların kanat çırpınışları ve kendini,
amacına adamak için çabalayan bir grup arkadaşla kısa zamana uzun cümleler
sığdırdık.
Eilahiyat “Bizim sesimiz” oldu Ankara’ da…
|